Tarih Tekerrür Ederken: Saltanattan Deccal'in Gölgesindeki Demokrasi Masalına

"47 yıl önce radikal İslamcılar, Şah yönetimine diktatörlük diyordu; çünkü taht babadan oğula geçiyor ve halkın seçme hakkı yok diyordu. Peki bugün İran İslam Cumhuriyeti'nin eski liderinin oğlunun babasının yerine geçirilmesi diktatörlük değilse, buna ne denir? Tarih tekerrür ediyor."
 

Bu satırlar, bir okurumun kendine göre derinlikli sorusu. Yine kendi öğretileri ve çevresine göre haklı bir sorgulama. Evet, tarih tekerrür ediyor. Ama asıl mesele şu: Biz bu tekerrürü doğru okuyabiliyor muyuz? Yoksa sadece perde önündeki oyunculara bakıp, perde arkasındaki kukla ustalarını mı ıskalıyoruz?
 

İran'da olan biten, bir babanın yerine oğlunun geçmesi midir sadece? Yoksa bu, bin yıllık saltanat geleneğinin bir tezahürü müdür? Peki ya Batı'da olan biten? Seçimle gelmiş liderlerin, arkalarında hangi lobilerin, hangi karanlık odakların hangi şeytani yapıların gölgesinde hareket ettiğini görmek için Epstein dosyasından başka bir belgeye ihtiyaç var mı? O dosya, dünyanın en güçlü isimlerinin nasıl bir şebekenin parçası olduğunu, nasıl bir "şeytani düzen"in piyonları haline geldiğini gözler önüne sermedi mi? TRUMP'ın ipini elinde tutan bu şeytani yapı, daha önce Irak'ta Saddam Hüseyin'i, Libya'da Kaddafi'yi bin bir yalanla ortadan kaldırarak Irak ve Libya’ya kan kusturmadı mı? Soykırıma boğmadı mı? Gazze'yi; bebek, çocuk, kadın, yaşlı, sivil ayırmaksızın kana bulamadı mı? Aynı şeytani yapı, binbir yalanla şimdi İran'ı hedef aldı. Göreve gelen başkanların saltanattaki gibi aralarında kan bağı olmayabilir; ancak hepsi bu şeytani yapıyla görünmez bir zincirle birbirine bağlı!..
 

Kıymetli meslektaşım Ahmet Hakan, geçenlerde İran'daki durumu ilginç bir perspektifle yorumladı. Hakan'ın tespitlerine göre, İran'da "bir numara" olmak, ateşe atılmaktan, ölüme gitmekten, füzelere göğüs germekten farksız. Adam ölümü göze alıyor, ülkenin üzerine bombalar yağıyor, tehdit yağıyor. Böyle bir ortamda "taht" da akla gelmez "şah" da. Bir hafta önce adamın babasını öldürdüler, eşini öldürdüler, çocuğunu öldürdüler. İran, bu adamı başa geçirerek katillere sembolik bir yanıt veriyor.
 

Hakan haklı. Gerçekten de İran'ın başındaki isim olmak, dünyanın en riskli işlerinden biri.


Şimdi birileri çıkıp 'saltanat' diyor. Peki sorarım size; bir insan, uğruna ölecek bir mefkûresi yoksa, ölüme koşa koşa gider mi?
 

Antichrist'ın Kristal Şeffaflık Oyunu
 

İşte tam da bu noktada, mesele sadece "babadan oğula geçen taht" meselesi olmaktan çıkıyor. Asıl sorgulamamız gereken, küresel ölçekte işleyen bir sistemin varlığı. Bu sistem, Antichrist'ın düzeni; (Deccal’in Düzeni) hakikatin kristal berraklığında görülmesini engelleyen, insanlığı karanlıkta tutan bir düzen. Ama işin en büyük oyunu şu: Bu düzen, kendini sürekli "şeffaf" ve "açık" olarak tanıtır. Oysa kristal şeffaflığı, aslında bir yanılsamadır, yanıltmadır. Tıpkı kristal bir kürenin içindeki görüntüyü çarpıtması gibi, bu düzen de hakikati çarpıtarak sunar.
 

Aldatma ve manipülasyonla insanların algılarını ele geçirir.
 

3T, 1B, 1Y (Telefon, Tablet, Televizyon, Bilgisayar ve Yapay Zekâ) Medya ve kültür endüstrisiyle iyiyi kötü, kötüyü iyi gösterir. Küresel tek tipçilikle tüm farklı kültürleri, inançları ve değerleri yok edip, sadece tüketen ve itaat eden bir insan profili oluşturur. Faiz sistemleri, borçlandırma mekanizmaları ve yapay krizlerle insanları ekonomik köleliğe mahkûm eder. Aileyi, mahremiyeti, insani değerleri yok eder; sapkınlıkları normalleştirir, iffetsizliği yaygınlaştırır. Ve en tehlikelisi: Krizler icat edip, sonra bu krizleri çözeceğini iddia eden sahte kurtarıcılar sunar. Sorunun ta kendisi, çözüm diye pazarlanır.

Bu düzenin beslendiği en büyük kaynak, iman zafiyeti ve maneviyat erozyonudur. İnsanı yaratıcısından kopardığınızda, imanını elinden aldığınızda onu nefsinin esiri kılar ve işte o zaman bu karanlık yapılar ayakta kalır. Çünkü bu sistemlerin panzehiri ancak imandır; imanın olmadığı yerde fitne kaçınılmazdır.
 

Osmanlı Tecrübesi: Saltanat Ama Adalet
 

Tarihin derinliklerine baktığımızda, saltanat sisteminin zulüm getirmediğini görürüz. Osmanlı'da asırlar boyunca saltanat vardı; ama aynı zamanda adalet vardı, barış vardı, özgürlük vardı. Farklı dinlerden, dillerden, ırklardan insanlar yüzyıllar boyunca Osmanlı topraklarında huzur içinde yaşadı. Peki, bu nasıl mümkün oldu? Çünkü Osmanlı'da sistem, sadece "babadan oğula" geçen bir tahttan ibaret değildi; onun özünde adalet vardı, hukuk vardı, kul hakkı vardı. Padişah bile olsan, kanunun üstünde değildin. "Kanunname-i Ali Osman" ile padişahın yetkileri sınırlandırılmıştı. Şeyhülislam'ın verdiği fetvayla padişah tahttan indirilebiliyordu.
 

Yani mesele, yönetim şeklinin adı değil; özüydü. Adalet olduktan sonra, ister saltanat olsun ister cumhuriyet, halk huzur bulurdu. Ama adalet olmadıktan sonra, en demokratik görünen sistem bile bir zulüm aracına dönüşebilir.
 

Osmanlı'nın mayasında iman vardı, şehadet bilinci vardı, vatan sevgisi vardı. "Ölürsek şehit, kalırsak gazi" anlayışıyla yoğrulmuş bir millet, asırlar boyunca üç kıtada adaleti hâkim kıldı. İşte bu ruh, bugün bizlerde eksik olan asıl cevherdir.
 

Osmanlı'nın Yıkılışı: Şeytani Düzenin Oyunu
 

Osmanlı'nın yıkılışı da tesadüf değildi. Bu, Antichrist düzeninin asırlardır oynadığı en büyük oyunlardan biriydi. İçeriden ve dışarıdan oynanan oyunlarla, asırlardır ayakta duran bir imparatorluk paramparça edildi. Yabancı devletlerin kışkırttığı isyanlar, azınlıklar arasında çıkarılan ayrılıkçı hareketler, alınan ağır borçlar ve Düyun-u Umumiye ile ekonominin ele geçirilmesi... Bunların hepsi, bu şeytani düzenin planlı hamleleriydi.
 

Osmanlı'yı yıkan, sadece savaşlar ve yenilgiler değildi; onu yıkan, fikri ve ahlaki çöküntüydü. Batı'nın "hürriyet", "meşrutiyet" gibi kavramlarla süsleyerek dayattığı sistemler, aslında imparatorluğu içten çökertmek için tasarlanmıştı. "Hasta Adam" dedikleri bu büyük devleti, önce hasta ettiler, sonra da parçaladılar. Ve bugün aynı oyun, farklı coğrafyalarda, farklı isimlerle devam ediyor.
 

Şehit kanlarıyla sulanmış bu toprakları bölmek, ezan sesini susturmak, bayrağı indirmek için asırlardır uğraşan bu şeytani düzen, bugün de aynı oyunu oynuyor. Ama unuttukları bir şey var: Bu milletin imanı, onların tüm oyunlarını boşa çıkaracak kadar güçlüdür.
 

Demokrasi Maskeli Balo ve Kristal Şeffaflık Yanılsaması
 

Şimdi soruyorum size: Bir ülkede lider babadan oğula geçmiyor diye, o ülke gerçekten halkın iradesini mi yansıtıyor? Seçim sandıkları var diye, o sandıklardan çıkanlar gerçekten halkın temsilcileri mi? Yoksa küresel şebekelerin gölgesinde, halkın sadece seyirci olduğu, beş yılda bir oy kullanarak kendini özgür sandığı bir tiyatro mu oynanıyor?
 

İran'daki sistem eleştirilebilir. "Babadan oğula" geçen bir liderlik anlayışı diye Ama Batı'nın "demokrasi" ambalajıyla sunduğu sistem, gerçekten daha mı demokratik? Arkasında Epstein'lerın, küresel lobilerin, görünmeyen ellerin olduğu bir sistem, hangi yüzle başka ülkelere diktatörlük dersi verebilir?
 

Batı'nın demokrasi anlayışı, küresel sermayenin ve siyonist lobilerin çıkarlarını koruyan bir perdeden ibarettir. O perdeyi araladığınızda, karşınıza çıkan manzara: Çocuk istismarından silah ticaretine, uyuşturucu trafiğinden kanlı savaşlara kadar uzanan bir şeytan ağıdır.
 

Tarihin Tekerrürü ve Hakikatin Kristali
 

Tarih tekerrür ediyorsa, bu sadece İran için değil, tüm dünya için geçerli. Fark şu: Kimi açıkça söyler "babadan oğula" diye, kimi de "demokrasi" maskesiyle sunar aynı sistemi. Ama sonuç değişmez: Halk, kendi kaderini tayin edemiyorsa, ister sarayda otursun ister başkanlık koltuğunda, fark etmez. Asıl diktatörlük, halkın iradesini yok sayan her sistemdir.
 

Kristal şeffaflık, Antichrist'ın en büyük yanılsamasıdır. Oysa hakikatin kristali, çarpıtmaz, olduğu gibi gösterir. Hakikatin kristali, ne padişahı ne başkanı kayırır; herkesi olduğu gibi gösterir. İşte o kristale baktığımızda görüyoruz ki: Osmanlı'da adalet varken huzur vardı; adalet gidince imparatorluk çöktü. Bugün de adalet olmadan, hangi sistem gelirse gelsin, huzur gelmeyecek.
 

Adaletin olmadığı yerde iman zayıflar, imanın zayıfladığı yerde şehadet bilinci kaybolur, şehadet bilincinin kaybolduğu yerde ise milletler çöker. Bu zinciri kırmak, yeniden imanla, adaletle, şehadet şuuruyla dirilmekten geçer.
 

Belki de asıl mesele, yönetim şekillerinden öte, insanın kendisidir. İnsan, nefsani arzularının peşinde koşup, dünyevi hazlara boğuldukça; hakikati örten, maddeyi manadan üstün tutan, tüketimi ibadet haline getiren bu Antichrist düzeni hep var olacak. Ta ki insan, fıtratına dönüp, sadece beden değil ruh olduğunu hatırlayana kadar.
 

O güne kadar, isimler ve maskeler değişse de, oyun hep aynı kalacak. Tarih tekerrür edecek. Ama belki bir gün, insanlık bu oyunu görecek, kristal şeffaflığın ardındaki karanlığı fark edecek ve gerçek anlamda kendi kaderini tayin etme cesaretini gösterecek. Osmanlı'nın asırlar boyu gösterdiği gibi, adaletin ve hakikatin egemen olduğu, imanla yoğrulmuş, şehadet bilinciyle bezeli bir düzeni yeniden inşa edecek.
 

Hamaney Ölmedi, 30 Yıl Gençleşti
 

Ahmet Hakan'ın da çarpıcı bir şekilde ifade ettiği gibi, Trump'ın İran rejimine eşsiz katkısı şu oldu: Gitti yaşlı Hamaney, geldi 30 yıl genç Hamaney. Daha genç, daha enerjik, daha dinamik bir Hamaney. İkisi arasında ideolojik fark: Hiç yok.
 

Trump resmen İran'ın liderliğini gençleştirdi. Ama bu gençleşme, sistemi değiştirmedi, sadece yeniden ve daha güçlü hale getirdi. Hamaney gitti ama onun ideolojisi, onun yönetim anlayışı, genç bir bedende hayat buldu. Yani kısaca;
 

Hamaney ölmedi, gençleşti. 
 

Peki ya biz? Biz bu oyunu görebiliyor muyuz? Perde arkasındaki kukla ustalarını fark edebiliyor muyuz? Yoksa sadece önümüze konulan sahneye bakıp, "Bak, yine aynı oyun" deyip geçiyor muyuz?
 

Oysa tarih bize gösteriyor ki, asıl mesele yönetim şeklinin adı değil, özüdür. Osmanlı'da saltanat vardı ama adalet vardı, huzur vardı, iman vardı, şehadet bilinci vardı. Bugün ise adına ister demokrasi deyin ister cumhuriyet, eğer adalet yoksa, iman zayıfsa, şehadet şuuru kaybolmuşsa, o sistemin bir önemi yoktur.
 

Antichrist'ın kristal şeffaflık oyunu, işte tam da budur: Size "Bakın biz şeffafız, biz açığız" derken, aslında hakikati en çarpıtılmış haliyle sunar. Tıpkı kristal bir kürenin içindeki görüntüyü olduğundan farklı göstermesi gibi.
 

Bu can bu tende olduğu müddetçe, perde arkasındaki kukla ustalarını görmeye, göstermeye, sorgulamaya ve hakikatin güneş gibi parlaması için mücadele etmeye devam edeceğiz. Çünkü biliyoruz ki, sistem değişmediği sürece, adalet ve hakikat tesisi edilmediği sürece, iman kalplerde tam yerleşmediği sürece, şehadet bilinci yeniden dirilmediği sürece bir çözüm olmayacak:
 

Ve biz; 'Şehitler ölmez, vatan bölünmez' diye kükreyen bir milletin evlatları olarak, bu oyunu bozmaya, bu sistemi ifşa etmeye, bu zulmeti aydınlığa çevirmeye ant içmişiz. İman dolu göğsümüz siper, şehadet aşkıyla çarpan yüreğimiz kılavuz; millî ve manevi değerlerimize sımsıkı tutunarak yürüyoruz bu kutlu yolda. Yürüyeceğiz ki hakikat tecelli etsin, yürüyeceğiz ki adalet hakim olsun, yürüyeceğiz ki Kudüs'te, Mescid-i Aksa'da saf tutan müminlerin tekbir sesleri semaya yükselsin. Ta ki zulüm son bulana, ta ki karanlık dağılana, ta ki o mübarek beldede Cuma ve Bayram Namazları kılınıp bayram sabahına uyanana dek.
 

Vesselam.

YAZARIN TÜM YAZILARI İÇİN
https://bncmedyahaber.com/yazar-ak-partili-vekilin-ses-kaydi-1259.html